Od 4 miesięcy mój syn (9lat) uczęszcza na kurs Valentyna Lukiianchuk.

Mój syn w ubiegłym roku przeszedł dwie operacje kolana, zdiagnozowano u niego złamanie nasady

bliższej piszczeli oraz uszkodzenie ACL. Zgłosiłam się do Pana Valentyna, ponieważ nie mogliśmy

uzyskać pełnego zgięcia nogi, z tym związana była również trauma i brak motywacji mojego syna w

proces zdrowienia.

Na początku Pan Valentyn zauważył problemy natury rozwojowej mojego dziecka. Jako matka

zawsze zauważałam, że mój syn wymaga więcej uwagi niż inne dzieci. Konsultowałam się z różnymi

specjalistami, ale on zawsze potrzebował dużo czasu, aby się do tych osób przyzwyczaić. Zazwyczaj

odmawiał współpracy. Pierwszy raz spotkałam się z taką diagnozą jaką postawił Pan Walentyn. Na

początku nie rozumiała, jaki pozytywny wpływ ćwiczenia ruchowe mogą mieć na moje dziecko i

raczej chciałam się skupić na samej kwestii kolana.

Rozpoczęłam jednak kurs, ponieważ pierwszy raz spotkałam się z otwartością i chęcią pomocy

mojemu dziecku w temacie wsparcia jego rozwoju. Jestem bardzo wdzięczna osobie, która poleciła

mi podjąć współprace z panem Valentynem oraz za to, że taka osoba znalazła się w moim otoczeniu.

Przez pierwsze 2 miesiące spotykaliśmy się 2 razy w tygodniu, potem 1 raz w tygodniu.

Pracowaliśmy głównie nad rozwojem fizjologicznym. Otrzymywaliśmy do domu ćwiczenia, które

staraliśmy się wykonywać. Uczyliśmy się wielu nowych rzeczy, wpierających rozwój mojego syna, aby

go wspierać wykonywałam ćwiczenia razem z nim, przyniosło mi to także ulgę w moich

dolegliwościach i znalazłam wspierające metody radzenia sobie ze stresem. Pracowaliśmy także nad

kolanem, tutaj obecnie mamy znaczna poprawę, uwolnioną ruchomość w stawie, brak dolegliwości

bólowych. 

Stan przed terapią: syn w kl. III, z widocznie obniżoną motywacją do nauki, wspierania własnego

rozwoju, z problemami związanymi z nawiązywaniem nowych kontaktów. Niechętnie wyjeżdżał np.

na wakacje, bądź na krótkie wyjazdy, gdzie chcieliśmy cos zwiedzić czy zobaczyć. Od niemowlaka

miał problemy z zasypianiem, samoregulacją. Jego zachowanie było czasem obciążające i nie

umiałam sobie z nim poradzić, nie umiałam go w tym wesprzeć. W okresie jesiennym miał objawy

lekkie astmy, zażywał wtedy leki na bazie sterydu.

Poprawa nastąpiła szybko. Syn stawał się z dnia na dzień bardziej samodzielny i otwarty w

kontaktach. Bardzo zauważalne jest to jak szybko powiększyło się grono jego kolegów i koleżanek.

Aktywnie zaczął się z nimi spotykać i zapraszać ich także do siebie. Znacznie się wyciszył, jego

zachowanie w domu przestało być uciążliwe. Zasypanie z 1 h zajmuje mu teraz dużo mniej czasu. Jest

bardziej wypoczęty. W szkole poprawiła się koncentracja, chętniej się uczy, ma bardzo dobre wyniki

szczególnie z matematyki i języka obcego. Pracowaliśmy także nad rozluźnieniem ręki. Chętniej pisze,

a jego pismo jest ładniejsze. Jest bardziej zainteresowany wspólnymi wyjściami z domu. Już ich nie

krytykuje, a podczas nich się naprawdę dobrze bawi. Nasza relacja jest bardziej otwarta, syn częściej

się przytula, chce spędzać ze mną czas, lubi jak wspólnie coś robimy, pomaga mi w wielu

czynnościach w domu. Dużo chętniej wykonuje zalecane ćwiczenia i cieszy się, kiedy uda się mu je

wykonać poprawnie. Jestem tym zaskoczona, bo nie wierzyłam, ze uda mi się go zachęcić do

współpracy. Stał się bardziej samodzielny. Jego dolegliwości w okresie jesiennym znacznie się

poprawiły. Nie ma obecnie konieczności zażywania leków sterydowych.

Kontynuujemy terapię.

Mama Aneta