Wolitywna plastyka

Autorski system poprawy zdrowia, sprawności, przywracania utraconych funkcji  oraz stymulowania  prawidłowego rozwoju.  Łączy on w sobie wiele metod i technik, stanowi syntezę różnych praktyk zdrowotnych, terapeutycznych, antropologicznych oraz autorskich osiągnięć i idei, potwierdzonych doświadczeniem w kontekście współczesnej wiedzy naukowej. Autor systemu  nadal doskonali jego teoretyczne i praktyczne aspekty, łącząc działalność badawczą i praktykę zawodową. 

Mikrokinetyczna synchronizacja (MKS)

Metoda "Mikrokinetyczna synchronizacja" jest zasadniczą częścią systemu "Wolitywna plastyka". Jest to praktyka ukierunkowana na organizację i optymalizację neurofizjologicznych mechanizmów samoregulacji organizmu. 

Zarówno nabyte jak i wrodzone problemy zdrowotne, dysfunkcje organizmu, łącznie z zaburzeniami rozwojowymi , związane są z niedojrzałością i dezorganizacją mechanizmów automatycznej regulacji. Jest to fakt, który często jest pomijany w stosowanych powszechnie systemach i metodach terapeutycznych.  Często problemy z ograniczeniami aktywności ruchowej, z mową, rozumieniem, zachowaniem, koncentracją uwagi, itp próbuje się bezskutecznie rozwiązać  na poziomie świadomej ( inaczej mówiąc dobrowolnej) aktywności. Praktyka pokazuje, że takie podejście jest mało efektywne. Jest tak ponieważ, problem leży  głębiej, a mianowicie w dezorganizacji automatycznej regulacji organizmu, która to stoi u podstaw dobrowolnej - świadomiej aktywności. Pomijanie jej w postępowaniu terapeutycznym sprawia, że funkcje wyższego rzędu, te bardziej złożone i skomplikowane (jak na przykład świadoma regulacja) nie będą mogły się w pełni rozwinąć. Nie zrealizują się wcale, lub zrealizują w skompensowany lub dysfunkcyjny sposób.

Jak już wspomniano , metoda Mikrokinetyczna Synchronizacja jest ukierunkowana na organizację i optymalizacje mechanizmów samoregulacji organizmu.  Obejmuje ona łagodne techniki manualne aplikowane przez terapeutę oraz techniki samodzielnie wykonywane przez pacjenta. Polegają one na odczytywaniu i porządkowaniu mimowolnych, spontanicznych procesów kinetycznych w stawach i tkankach ciała, a także ich synchronizacji z celowo uporządkowanymi strukturami.  Efektem stosowania tej metody jest  optymalizacja neurofizjologicznych mechanizmów autoregulacji organizmu (w tym neuronapędowych i neuromięśniowych), co zwiększa skuteczność regeneracji i radzenia sobie dysfunkcjami i problemami funkcjonalnymi organizmu. Mikrokinetyczna Synchronizacja nie jest praktyką medyczną, choć pod względem skuteczności przewyższa wiele powszechnie stosowanych podejść terapeutycznych.